|
میکائیل یکی
از چهار فرشته مقرب خداست که مأمور روزی رساندن به مخلوقات است.
جـبرِئیل،
در زبان (عبری)
به معنای "مرد خدا" است. او یکی از چهار
فرشته مقرب
و برترین آنها و در
ادیان ابراهیمی، رابط میان خداوند و
پیامبران بشمار میآید. این نام تلفظهای دیگری چون جبرائیل و جبریل
نیز دارد. از جبرئیل به نامهای فرشته
وحی،
امین وحی، عقل اول، ناموس اکبر، روح اعظم و ... نیز یاد میشود. در
تاریخ یهودیت، مسیحیت و اسلام از نقش جبرئیل بسیار نقل شده است. به
باور پیروان این دینها، جبرئیل ابراهیم را از آتش نجات داد، موسی را
در مبارزه با فرعون حمایت کرد، فرعونیان را در رود
نیل مصر غرق کرد، به داوود ساختن
زره
آموخت، به دانیال نبی تعبیر رؤیا آموخت، زکریا را به زاده شدن یحیی و
مریم را به زایش عیسی مژده داد، و قرآن را بر پیامبر اسلام نازل کرد.
بنا به گفته پیروان این ادیان او گاهی به صورت واقعی خود و گاهی به شکل
جوانی خوشرو به نام دحیه کلبی نزد پیامبر میآمد. او در شب معراج همسفر
پیامبر بود و در منتهای معراج، در
سدرةالمنتهی
باز ماند و به پیامبر گفت دیگر اجازه ندارد که پیش رود، و رسول خدا به
تنهایی به معراج ادامه داد. بنا بر بعضی روایات، جبرائیل پنجاه بار بر
حضرت ابراهیم، چهارصد بار بر موسی، ده بار بر عیسی و بیست و چهار هزار
بار بر حضرت محمد نازل شده است.
شیخ مفید
در روایتی آورده است: «جبرئیل در میان فرشتگان به شکل مردی میان بالا،
سپید پیشانی، سیه چشم، و دارای چهار بال سبز مرصع لؤلؤ است.» و در حدیث
دیگری او دارای ششصد بال مرصع به دُر است.
اسرافیل نام فرشتهای از
ملائکه
مقرب خداوند است که بیشترین شهرت او
به
نفخ صور، به هنگام برپایی
قیامت
است. می گویند اسرافیل واژه ای با
ریشه عبرانی است مرکب از «اسراف» یا «سراف» به معنی
«بنده» و «ایل» به معنی »خداوند ».
در قــرآن کـریـم به نام اسرافیل تصریح نشده است و تنها
در روایات،
سخن از این فرشته به میان آمده است. در قرآن کریم از
نفخ صور، سخن به میان آمده ولی
به نام دمنده در آن اشاره ای نشده است، اما روایات
تفسیری، نامِ دمندهی صور را که
در هنگام برپایی قیامت صورت میپذیرد اسرافیل ذکر کرده
اند.
به هر حال اسرافیل
در کنار
جبرائیل
،میکائیل
و
عزرائیل
یکی از چهار ملک مقرب خداوند به
شمار می آید.
می گویند اسرافیل دارای دو نفخ صور است: با نفخ صور
اولی تمام
موجودات عالم میمیرند و جهان به پایان میرسد، و با
نفح صور دیگر موجب زنده شدن و
برخاستن مردگان در آخرت میشود.
گرد آوری : طلایه محتشمی
به نقل
دائرة
المعارف اسلامی
|
