|
بعضی از آدمها یک موهبت بزرگ در درون
خود دارند. می دانید چیست؟ من اسمش را می گذارم توانایی نشان دادن یک
نگاه آرام!
توجه کرده اید مثلا ً دارید در پیاده
رو حرکت می کنید، خانم یا آقایی از سمت مخالف به شما نزدیک می شود،
جایی که نگاهتان با هم تلاقی می کند، می بینید توی نگاهش آرامش،
اطمینان و سکون موقری هست که ناخود آگاه، آدم را به خودش جذب می کند.
این آدمها را خیلی دوست دارم. آدمهایی
که مثال زنده الگوهایی هستند در این وانفسای زندگی و بار مشکلات ، که
خیلی از ما فکر می کنیم دیگر همه قاطی کرده اند و همه چیزهای خوب و
امید بخش و پاک، تحت تأثیر بدی ها و زشتی ها و مکرها ، کم رنگ شده یا
نابود شده ...همه می دانیم که اگر فکر کنیم این آدمها اصلا ً مشکلی
ندارند و همه چیز هم بر وفق مرادشان هست ، فقط خودمان را گول زده ایم.
آنها یک فرق با من و امثال من دارند :
توانسته اند ته قلبشان را به منبعی وصل کنند که نه هیچ وقت برقش می
رود، نه هیچ وقت نوسان دارد!
آنها آرامش و قدرت نامرئی نهفته در آن
را خود با تلاش خود بدست آورده اند. ما هم می توانیم....
گرد آوری : طلایه محتشمی
به نقل از
ضمیمه
ی روزنامه اطلاعات
مورخ اسفند 84
|
